در دل خانه ای قدیمی در کرمان بوی شیرینی خانگی همیشه در خانه مادربزرگ مهربان احسان جریان داشت پنجره هایی رو به آفتاب و سینی هایی که رویشان کلمپه قطاب، نان برنجی و شیرینی های خانگی خنک می شدند. شیرینی هایی که طعم عشق مهربانی و صبر داشتند و حاصل دستپخت زنی بودند که با هنر خود زندگی می ساخت. سال ها بعد مادر احسان همان راه را ادامه داد. او هم آشپزخانه را به جایی برای عشق تبدیل کرده بود؛ جایی که عطر هل، دارچین و کره خاطره می ساخت احسان کودکی اش را میان همین عطرها گذراند؛ کنار زنانی که باور داشتند بهترین طعم ها از دل محبت بیرون می آیند. اما زندگی صحنه هنرمندی ماست و هر انسانی روزی نغمه خود را میخواند و از صحنه بیرون میرود. مادربزرگ و بعد از او مادر احسان سفر معنوی شان را آغاز کردند، اما دستپخت و خاطره شان در ذهن خانواده و آشنایان باقی ماند. سال ها بعد احسان و زهرا تصمیم گرفتند آن میراث را دوباره زنده کنند. آن ها نمی خواستند فقط یک کارگاه شیرینی پزی راه بیندازند؛ میخواستند قصه یک خانواده را ادامه دهند. قصه زنانی که با هنر شیرینی پزی گرما و امید را به خانه ها می آوردند. برای ما شیرینی فقط یک محصول نیست. هر بسته تکه ای از خاطرات یک خانواده است؛ طعمی از خانه عشق و اصالت کرمانی و این تازه آغاز داستان ماست.